Gisteren zag Nianhan in de autoliefhebbersgroep dat verschillende leden enthousiast aan het praten waren over een oude bekende luxe auto: de Volvo XC90.

Waarom hadden ze het erover? Omdat dit model onlangs wereldwijd een zogenaamd "nieuw model" heeft gelanceerd, en naar verluidt komt het binnenkort ook in China op de markt – de auto's staan al in de haven.

Maar hé, luister naar een advies van Nianhan: verwacht niet te veel van dit "nieuwe model". Hoewel de officiële kanalen het een "nieuwe generatie" noemen, vind ik de mate van verandering, tja... laten we zeggen heel erg "Volvo" – het benadrukt weer eens de erfelijke gave van het "stabiliteitsprincipe". Kun je dat aan?

Waar er dan wél aan gesleuteld is, is het front. Een "apartere" veelhoekige grote grille, volgestopt met schuine roosters, om een knipoog naar het eigen logo te maken.

Maar eerlijk gezegd heeft dit ontwerp toch wel iets weg van de BMW hiernaast – wie heeft hier wie "geëerd"?

De koplampcontouren zijn ook licht aangepast, met opvallendere T-vormige dagrijverlichting en een vreemde asymmetrische structuur om wat individualiteit te creëren.

De bumper eronder is een platte ondergrille met verticale luchtinlaatdecoraties, aangekleed met wat chroomstrips om een luxe gevoel te creëren – persoonlijk vind ik het een beetje geforceerd.

Maar! Even opletten nu! De zijkant en achterkant van de carrosserie zijn echt... al tien jaar hetzelfde gebleven, onveranderd!

Deze ontwerptaal wordt al sinds de geboorte gebruikt en kan waarschijnlijk nog wel tien jaar mee, zolang Volvo er zelf maar niet genoeg van krijgt. Dat brede, slanke lichaam ziet er inderdaad groot uit, en chroomstrips zijn er in overvloed – alsof men bang is dat anderen niet weten dat je "luxe" bent. Het kleine spoilertje op het dak mag natuurlijk niet ontbreken.

Oh, trouwens, naar verluidt hebben de achterlichten een soort rookbehandeling gekregen, maar ik heb met grote ogen naar de officiële foto's zitten kijken en kon echt niet zien hoe "zwart" ze waren – misschien zijn mijn ogen gewoon niet zo goed?

Hoe dan ook, afgezien van deze "minieme" veranderingen heeft de officiële kant de rest niet eens de moeite waard gevonden om te noemen – zoals al gezegd aan het begin: het draait allemaal om het "stabiele" principe.

Binnenin zijn de wijzigingen iets duidelijker zichtbaar. Het grote verticale scherm in het midden is eindelijk veranderd van een ouderwetse ingebouwde naar de nu populaire zwevende uitvoering, en het schermformaat lijkt iets groter.

De bedieningsknoppen en het knopgedeelte onder het scherm zijn ook licht aangepast – een optimalisatie, zeg maar.

Maar de glanzende kristallen elektronische versnellingspook is er nog steeds, het stuurwielontwerp is nauwelijks veranderd, en het materiaal van de sierpanelen op de middenconsole is misschien vervangen? Maar het geheel voelt nog steeds als het bekende recept.

Wat de aandrijving betreft: die is volledig ongewijzigd. Nog steeds dezelfde 2.0T-motor, in twee vermogensvarianten van 250 en 299 pk, met een 8AT-versnellingsbak en een 48V-mild-hybridsysteem als ondersteuning.

Natuurlijk is er voor wie milieubewust is (of een kenteken wil?) ook een plug-in hybride versie, eveneens met een 2.0T-motor en elektromotor.

De specificaties? Precies hetzelfde als het oude model – geen enkel cijfer is veranderd! Vierwielaandrijving ontbreekt uiteraard ook niet. Met deze aandrijflijn, in 2025, tegenover nieuwe concurrenten die moeiteloos 400-500 pk leveren – of de XC90 nog meekan, dat moet de markt maar uitwijzen.

Eerlijk gezegd lijkt dit "nieuwe model" van de Volvo XC90 meer op een jaarlijkse kleine facelift: wat bijschaven, details optimaliseren, een nieuw front zodat iedereen weet dat het nieuw is – meer niet.

Als er leden zijn die al eigenaar waren van het oude model, dan zullen jullie waarschijnlijk glimlachend terugkijken; maar als je van plan bent er een aan te schaffen, kun je misschien beter even nadenken. Want met deze zet heeft Volvo het woord "conservatief" echt in zijn DNA gegrift – uiteindelijk draait het allemaal om "stabiliteit".